พาร์ท บี มาแล้วครับ มีใครรออ่านกันมั้งมั้ยเนี่ย 555 (ไม่มี - -) ยาวมากมาย 16นาทีกว่า แต่ก็แปลออกมาจนได้นะ เฮ้อ ปลื้มตัวเองนิดๆเหมือนกัน(ฮ่า) สำหรับคนที่อ่านคำแปลดราม่าชุดนี้อย่าลืม ฟังไปอ่านไปนะครับ ไม่งั้นเสียอรรถรสในการเสพดราม่าไม่รู้ด้วยนะ ออส่วนใครที่พึ่งมาติดตาม ก็ไปโหลดได้ที่นี่นะครับ เอนทรี่ นี้เลยถ้าโหลดไม่ได้ไม่สะดวกอะไรยังไงบอกมาได้ จะอัพให้ใหม่นะ ใครมีข้อติชมเสนอแนะอะไรกับการแปลก็บอกได้นะครับ ก็มีมั่วๆบ้าง แต่ก็ไม่เยอะหรอก แฮะๆ งานต่อๆไปจะพยายามให้มันดีขึ้นๆๆ และดียิ่งๆขึ้นครับ ตอนนี้ได้แค่นี้แล - - อยากดูอนิเมซีซั่น 2 เร็วๆจังเลยยยยย (ใครอ่านก็ช่วยเมนต์หน่อยนะจะได้รู้ว่ามีคนติดตามอยู่...) อ่าน A part ได้ที่นี่นะครับ
Track 3 『パフェの想い出』 Bパート
parfait no omoide B part
ความทรงจำหลากรส พาร์ท B
โยชิกะ – เป็นสะพาน 2 หอคอย ที่น่าสนใจจังเลย
ลีเน่ - นี่คือ ทาวเวอร์ บริดจ์ จ้ะ เป็นสะพานที่ยกขึ้นเพื่อให้เรือลอดผ่านได้ด้วย
โยชิกะ - เอ๋ แต่ว่า นี้กำลังก่อสร้างกันอยู่เหรอ?
ลีเน่ - ทางรถสัญจรถูกการโจมตีของเนวโรยในช่วงนี้น่ะ
โยชิกะ - เอ๊ะ พวกเราทำพลาดไปตรงไหนเหรอ?
ลีเน่ - มีเนวโรยที่ทางฐานของ 501 ตรวจจับไม่ได้อยู่ด้วยน่ะจ้ะ
เพราะลอนดอนเป็นหัวใจสำคัญทาง การเมือง เศรษฐกิจ ของบริทาเนีย
วิชที่เป็นอาวุธสำหรับป้องกันตนเองของบริทาเนียจึงจำเป็นสำหรับประเทศของฉัน
โยชิกะ - หึม ลำบากแย่เลยนะ
ลีเน่ - ใช่จ้ะ พี่สาวของฉันเองก็รู้สึกว่าจะอยู่หน่วยที่เกี่ยวกับการป้องกันตนเองล่ะ #1
โยชิกะ - เอ๊ะ ลีเน่จังมีพี่สาวด้วยเหรอ?
ลีเน่ - อ้าว ไม่เคยบอกงั้นเหรอจ๊ะ
โยชิกะ - เหมือนจะเคยได้ยิน แต่ลืมไปแล้วอ่ะ
ลีเน่ - โยชิกะจังล่ะก็ เป็นคนขี้ลืมจังนะ
โยชิกะ - ก็หลังจากฟังเรื่องเล่าในอดีต มีแต่เรื่องใหม่ๆเพิ่มมาทั้งนั้น มันก็เลย
ลีเน่ - นั่นสินะจ๊ะ แต่ว่า พอมาลองคิดๆดู ฉันเองก็เหมือนจะไม่รู้เรื่องของโยชิกะจังแลยเช่นกัน
โยชิกะ - (หัวเราะ) แบบเดียวกันเลยเนอะ
ลีเน่ - อึ้ม เจ๊ากันแล้วนะ
ลีเน่&โยชิกะ - (หัวเราะ)
มีน่า - พิธีชงชางั้นเหรอ
เพรีน - ค่ะ บอกว่าให้รออยู่ตรงนี้น่ะค่ะ
มีน่า - ทำไมต้องตรงนี้ล่ะ
เพรีน - นั่นสิคะ
(เสียงลิฟต์)
มิโอะ - (เสียงวางของ) ขอโทษที่ให้รอกัน
มีน่า - ของเพียบเลย
เพรีน - ผู้พัน ดิฉันช่วยยกนะคะ
มิโอะ - อ่า โทษที ระวังๆหน่อยนะ
เพรีน - อึ้บ ค่ะ (เสียงวางของ)
มิโอะ - จริงๆก็อยากจะทำที่อื่น ที่มันเงียบๆล่ะนะ แต่ว่าไม่อยากไปไกล ก็เลยคิดว่าเอาตรงนี้แหละ
มีน่า - อ่ะ นั่นก็นะ
เพรีน - ผู้พันคะ พิธีชงชา นี่มันอะไรเหรอคะ
มิโอะ - อึม เอาเป็นว่า อดใจรอล่ะกัน
เพรีน - อ่ะค่ะ
(เสียงถ้วยชาม กำลังชงชา)
มิโอะ - เอาล่ะ นั่งกันตามสบายแถวๆนั้นได้เลยนะ
เพรีน - อ่ะค่ะ
มีน่า - ตรงนี้ได้ใช่มั้ยจ๊ะ
มิโอะ - อ้า
มีน่า - ～～～เงียบจังเลยนะ
มิโอะ - ถ้าสงบสุขแบบนี้ไปตลอดก็คงดีนะ
เพรีน - ที่ฐานเงียบได้ขนาดนี้เนี่ย ไม่ทันได้สังเกตเลยนะคะ
มิโอะ - ก็ไม่มีเสียงเครื่องยนต์ของชาร์ลีนินะ
มีน่า - ไม่มีเสียงตะโกนโหวกเหวกของเธอด้วยแหละ
มิโอะ - อ่ะ
(เสียงเทน้ำชา)
มิโอะ - เอาล่ะ ใช้ได้ล่ะ (เสียงคนน้ำชา) เชิญดื่ม
เพรีน - ธรรมเนียมในการดื่ม ทำยังไงคะ #2
มิโอะ - ไม่ต้องมีพิธีรีตองหรอก สิ่งสำคัญไม่ใช่รูปแบบ แต่เป็นหัวจิตหัวใจที่ปฏิบัติต่อมันต่างหากล่ะ
เพรีน - จิตใจที่ปฏิบัติต่อสิ่งนั้นๆ?
มิโอะ - อึม “แม้ในขณะที่ยุ่งอยู่ก็ยังมีเวลาว่างบ้างนิดหน่อย” เพราะเอาแต่ยุ่งอยู่ตลอด จิตใจเลยไม่ได้ผ่อนคลาย #3
มีน่า - ถ้ามัวยึดติดกับธรรมเนียมปฏิบัติ ก็ไม่ต้องพักผ่อนกันพอดีเนอะ
มิโอะ - อ่า ตามนั้นแหละ
มีน่า - งั้นดื่มล่ะนะจ๊ะ
เพรีน - อ่ะ ถ้างั้น ดิฉันด้วยค่ะ อุ อี๊มันโขะ (นี่มันขม) อ่ะ *$^5# (ไม่เป็นภาษาครับ - -)
มิโอะ - อ่ะ ฮะๆๆๆ รสฝาดไปงั้นเหรอ ลองทานขนมดูสิ
เพรีน - ค่ะ ที่สีดำๆนี่คือ ?
มิโอะ - โยคังที่สั่งให้เอามาส่งจากมามิยะน่ะ #4
ทานกันที่โยคังให้สมกับที่มันเป็นโยคัง กันเถอะนะ อ่ะ ฮะๆๆๆ #5
มีน่า - มิโอะล่ะก็
เพรีน - (เสียงกินขนม) หวานจัง
มีน่า - ความฝาดของน้ำชา พอแทนที่ด้วยความหวานของขนมนี่แล้ว วิเศษมากเลยล่ะจ๊ะ
มิโอะ - รู้สึกอายๆไงไม่รู้แฮะ (หัวเราะ)
มีน่า - นั่นสิจ๊ะ (หัวเราะ)
มีน่า,มิโอะ,เพรีน - (หัวเราะ)
มิโอะ - หัวเราะแล้วๆ ว่าแล้วเชียว เพรีนหัวเราะแล้วน่ารักดีออก
เพรีน - เห ดิ... อ่ะ แค่กๆ ค่ะ
มิโอะ - (หัวเราะ)
มีน่า - จริงๆเลยแฮะ
โยชิกะ - โห ร้านใหญ่จังเลย
ลีเน่ - ที่นี่ราคาค่อนข้างจะแพงอยู่หน่อย แต่ว่าข้าวของส่วนใหญ่มีอยู่ครบครันเลยจ้ะ
มีลูกค้าสั่งของๆบริทาเนียและก็มีของที่เอาเข้ามาด้วยนะ
โยชิกะ - เห~ ยอดไปเลย นี่ๆ จะมีหม้อใบใหญ่ๆหรือเปล่านะ
ลีเน่ - จะมีร้านขายของเฉพาะอย่างอยู่ลองไปดูกันทีหลังมั้ยจ๊ะ
โยชิกะ - อึ้ม แต่ว่าถ้าเลือกของในร้านใหญ่ๆขนาดนี้ คงหลงทางแหงๆ
ลีเน่ - ถ้าโยชิกะจังอยากที่จะส่งอะไรไปให้ครอบครัวล่ะก็ ทำได้นะ
โยชิกะ - เอ๊ะ ทำแบบนั้นได้ด้วยเหรอ?
ลีเน่ - อึ้ม ใช้เวลาสักหน่อยแต่ส่งถึงฟุโซะแน่จ้ะ
โยชิกะ - งั้นเหรอ ก็มีคุณแม่กับคุณยาย แล้วก็ส่งให้มิตจังด้วย
ลีเน่ - มิตจัง?
โยชิกะ - เพื่อนของฉันเองน่ะ นี่ มาช่วยฉันเลือกหน่อยได้มั้ย
ลีเน่ - อื้อ ได้สิจ๊ะ .................. มิตจัง!
ทรูเด้ - คริส ...
เอริก้า - ทำไมเหรอ? ทรูเด้
ทรูเด้ - ยังไม่ลืมตาเลย แต่ก็ดูแข็งแรงดีนะ
เอริก้า - นั่นสินะ แต่ว่าให้ทรูเด้เข้ามาเยี่ยมได้แล้ว ก็เบาใจไปเปราะนึงล่ะนะ
ทรูเด้ - งั้นเหรอ
เอริก้า - อึ้ม ก่อนจะได้เข้าเยี่ยมรู้สึกจะไม่สังเกตรอบๆเลยนิ
ทรูเด้ - งั้นเหรอ โทษทีนะ
เอริก้า - ไปบอก มิยาฟุจิกับมีน่าสิ
ทรูเด้ - ฮึ ขอคิดดูก่อน
เอริก้า - อุลซุล่า จะสบายดีหรือเปล่าน้า #6
ทรูเด้ - อ่อ น้องสาวเธอน่ะนะ
เอริก้า - อึม พักหลังก็ไม่ติดต่อมาเลยด้วยสิ
ทรูเด้ - เป็นห่วงงั้นเหรอ
เอริก้า - อ่า ก็เป็นธรรมดานิ (หัวเราะ)
ทรูเด้ - นี่ ทำสายตาแบบนั้น มันอะไรกัน
โยชิกะ - เฮ้อ ร่อนไปโน้นมานี่ ล้าชะมัดเลย
ลีเน่ - ดูโยชิกะจังสนุกมากๆเลยนะจ๊ะ
โยชิกะ - ก็ของทุกอย่างมันแปลกหูแปลกตาไปหมดเลยอ่ะ
ลีเน่ - (หัวเราะ)
โยชิกะ - อ่ะ มีร้านสวยๆอยู่ตรงโน้นด้วย เอ~ คาเฟ่นี่นา
เหน็ดเหนื่อยกับการเดินแล้ว เราไปพักกันสักหน่อยเถอะ
ลีเน่ - (หัวเราะ) พอดีเลยจ้ะ ร้านที่ว่า เป็นร้านแนะนำของฉันเลยนะ
(เสียงเปิดประตูร้าน)
พนักงาน - ยินดีต้อนรับค่ะ สองท่านใช่มั้ยคะ
ลีเน่ - ค่ะ
พนักงาน - ขอประทานโทษค่ะ วันนี้โต๊ะเต็ม นั่งร่วมกับโต๊ะอื่นได้หรือเปล่าคะ
ลีเน่ - โยชิกะจัง นั่งร่วมกับโต๊ะอื่นได้มั้ยจ๊ะ?
โยชิกะ - อื้อ ไม่มีปัญหาจ้ะ
ลีเน่ - งั้น รบกวนด้วยค่ะ
พนักงาน - รับทราบค่ะ เชิญโต๊ะทางด้านนี้เลยค่ะ
ลีเน่ - ขออนุญา.... ห๊ะ
โยชิกะ - ห๊ะ ซาเนียจัง เอล่าซัง
ซาเนีย - ฮ้า
เอล่า - มิ มิยาฟุจิ และก็ลีเน่ด้วย
โยชิกะ - ว้าว อะไรกันคะเนี่ย ขนมนี้ดูสวยจัง
ลีเน่ - โยชิกะจัง อันนั้นเป็นเมนูชวนชิมของทางร้าน ของหวาน เชฟที่ทำพาเฟ่ต์มาจากกัลเลียเลยนะจ๊ะ #7
โยชิกะ - เห วิเศษไปเลยเนอะ ว่าแต่ว่า อันนี้ถ้วยเดียวทานด้วยกันสองคนงั้นเหรอคะ?
เอล่า - คือว่า อึม ฉันตื่นเต้นกับสิ่งแปลกใหม่น่ะ คือ ก็เลย ไม่ได้หยิบเงินออกมา เพราะงั้น เลยถ้วยเดียวสองคน
ซาเนีย - เอล่าบอกว่า อันนี้มันของกินที่ต้องทานกันสองคน
เอล่า - อึก
โยชิกะ - เห น่ารักจัง นี่ๆ ลีเน่จัง พวกเราสั่งอันนี้ด้วยกันนะ
ลีเน่ - ถ้วยเดียวสองคนเหรอจ๊ะ?
โยชิกะ - เอ๊ะ อือ ไม่ใช่แบบนั้นเหรอ?
เอล่า - ชะ ใช่สิ สองคนถ้วยเดียวกันน่ะแหละ
ลีเน่ - งั้น ขอพาเฟ่ต์สตอเบอร์รี่ส์ที่นึงค่ะ น้ำชา เออ ~ เอาเป็น คาสเซิลตัน เซคันด์ฟลัดจ์ 4ที่ค่ะ#8
เอล่า - 4 ที่ ลีเน่จะดื่มขนาดนั้นคนเดียวเลย?
ลีเน่ - ที่นี่น้ำชาเองก็รสชาติดีค่ะ ค่าน้ำชาฉันรับผิดชอบเอง อยากให้ทุกคนได้ลองชิมกันค่ะ
โยชิกะ - เอ๊ะ ฉันเป็นคนชวนแท้ๆ ขอโทษด้วยนะ ฉันจะ
เอล่า - ถ้าอย่างงั้นล่ะก็ ผู้บังคับบัญชาอย่างฉันจะเลี้ยงเองล่ะกัน
ลีเน่ - เอล่าซัง ตะกี๊บอกว่า เพราะไม่มีเงินเลยต้องทานพาเฟ่ต์ถ้วยเดียวสองคนนิคะ
เอล่า - อะ อึม ....
ซาเนีย - ลีเน่ซัง ขอบคุณจ้ะ เดี๋ยวฉันจ่ายส่วนของฉันกับเอล่าเอง
เอล่า - ซะ ซาเนีย
ซาเนีย - นอกจากนี้ เอล่า การยกเรื่องลำดับยศมาพูดในที่แบบนี้ ไม่ดีเลยนะจ๊ะ #9
เอล่า - อะ อึม ถูกซาเนียโกรธซะแล้วสิ
ซาเนีย - เอล่า โยชิกะจัง เรื่องเมื่อตอนนั้นขอบคุณนะจ๊ะ
เอล่า - ไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย
โยชิกะ - อ่ะ แหะๆ ก็เพื่อนกันนิ
ลีเน่ - โยชิกะจัง เพื่อนกันเสมอเลยนะจ๊ะ
โยชิกะ - อึ้ม
ซาเนีย - เค้กที่ลีเน่ทำให้ก็อร่อยมากค่ะ ฉันได้ฉลองวันเกิดแบบนั้นเป็นครั้งแรกเลยล่ะ
โยชิกะ - ฉันเองก็ดีใจนะกับวันเกิดของเพื่อนที่มีเยอะแยะ
ตอนวันเกิดของลีเน่ก็มาจัดฉลองแบบเดียวกันนะ
ลีเน่ - วันเกิดของฉันเดือนมิถุนายน มันผ่านมาแล้วล่ะ
โยชิกะ - อ่ะ ... เอะ งั้นปีหน้า
ลีเน่ - อึ้ม แน่นอนจ้ะ
ซาเนีย - ของเอล่าล่ะ?
เอล่า - ฉัน เดือนกุมภาพันธ์ อยู่ก่อนเพื่อนเลย
ซาเนีย - งั้นไว้ตอนนั้น ค่อยฉลองกันนะ
เอล่า - จะ จริงๆนะ
โยชิกะ - อ่ะ ฉันด้วย
ลีเน่ - ฉันด้วยค่ะ ฉันด้วย
อ่ะ จะว่าไปแล้ว ชาร์ลีซังเองก็เดือนกุมภาพันธ์
เอล่า - เห~ ของฉันวันที่ 21
ลีเน่ - ชาร์ลีซัง วันที่ 13
โยชิกะ - เอ๋ เดี๋ยวก่อนนะ เพรีนซังเกิดวันที่ 28
เอล่า - มิยาฟุจิ ทำไมถึงรู้วันเกิดยัยแว่นซึนได้ล่ะ
โยชิกะ - ฉันคุยกับซากาโมโต้ซังเลยได้ยินมาน่ะค่ะ
ซาเนีย - เห~ แล้ววันเกิดของผู้พันซากาโมโต้ล่ะคะ
โยชิกะ - ถ้าจำไม่ผิดรู้สึกจะใกล้ๆกับวันเกิดของฉันนะ อีกไม่นานแล้วสิ
ซาเนีย - ถ้าอย่างนั้น ทุกคนมาจัดฉลองกันเถอะจ้ะ
โยชิกะ - ฉลอง?
เอล่า - ไม่ใช่แค่ผู้พันเท่านั้นหรอกนะ ต่อๆไป ทุกครั้งพอจะถึงวันเกิด เรามาจัดฉลองกันได้ก็ดีนะ
ลีเน่ - นั่นสิคะ ทั้งๆที่เป็นแบบนี้ตลอดไปได้ก็คงดีหรอก
เอล่า - แบบนั้นก็แย่สิ ซาเนียว่าจะไม่พาไปที่บ้านเกิด.... #10
ลุคคินี่ - วันเกิดของฉันวันที่ 24 ธันวาคมจ้า
โยชิกะ - ละ อ่ะ ลุคคินี่จังโผล่มาตอนไหนเนี่ย
ชาร์ลี - ฮะๆๆๆ อยู่ตั้งแต่ก่อนหน้านี้แล้ว
ซาเนีย - ไม่รู้สึกตัวเลยค่ะ
เอล่า - ตกกะใจนะเนี่ย ปัดโธ่
ลุคคินี่ - ได้ยินเรื่องร้านๆนี้มาจากลีเน่ ก็เลยลองมาดูน่ะ
ลีเน่ - อ้ะ ยังจำได้อยู่อีกเหรอจ๊ะ
ลุคคินี่ - ก็แค่อยากจะลองทานพาเฟ่ต์ดูเท่านั้นแหละ
โยชิกะ - เอ๋ ถ้วยของทางนั้นเป็นสีดำๆ
ลุคคินี่ - ของฉันเป็น ช็อกโก้
ชาร์ลี - ของฉัน บลูเบอร์รี่ส์ จ้ะ
โยชิกะ - เห~~ มีหลายแบบเลย เอ๋ บลูเบอร์รี่ส์ เหรอ?
ซาเนีย - ห่ะ บลูเบอร์รี่ส์ที่ลีเน่ซังเอามาก่อนหน้านี่อร่อยจัง
เอล่า - สั่งบลูเบอร์รี่ส์พาเฟ่ต์มาอีกถ้วยดีมั้ย ซาเนีย
ซาเนีย - อือ ไม่เป็นไรจ้ะ
เอล่า - ง่ะ งั้นเหรอ
ลีเน่ - บลูเบอร์รี่ส์อันนั้นกับที่ใช้ที่นี่ เป็นของที่มาจากแหล่งเดียวกันค่ะ
โยชิกะ - เห~ อย่างนี้เอง
ลุคคินี่ - ฮี่ๆ ชาร์ลี่ แลบลิ้นสิ แบร่
ชาร์ลี - หือ แบร่~~~~~
ลุคคินี่ - (หัวเราะ) เป็นสีม่วงเลย
??? - วันเกิดฉัน วันที่ 19 เมษายน
โยชิกะ - อ่ะ (เสียงตกใจ) ตะกี๊นี่ใครน่ะ
ลีเน่ - ห้ะ มีอะไรเหรอ? โยชิกะจัง
โยชิกะ - ตะกี๊ มีเสียงใครก็ไม่รู้อ่ะ
ทรูเด้ - ย่อหย่อนไปหน่อยนะ มิยาฟุจิ
โยชิกะ - อ้ะ บาร์กฮอร์นซัง งั้นเสียงตะกี๊นี่
เอริก้า - นั่นน่ะฉันเอง
ลีเน่ - ฮาร์ตมันน์ซัง
ทรูเด้ - วันเกิดของฉัน 20 มีนาคม แถมของมีน่าให้ด้วย วันที่ 11น่ะ
ลีเน่ - ห้ะ
โยชิกะ - มีอะไรเหรอ? ลีเน่จัง (เดจาวูครับ ย้อนกลับไปไม่กี่ประโยคก่อน ลีเน่ก็พูดแบบนี้เป๊ะ)
ลีเน่ - วันเกิดของคาร์สลันน์ทุกคน อยู่ใกล้กันจังเลยนะคะ
ลุคคินี่ - อุนิว มีแต่ฉันที่ไม่มีใกล้ใครเลย
ลีเน่ - ถ้าพูดเรื่องนั้น ฉันเองก็ ....
เอล่า - ชิ ทั้งๆที่ฉันเองถ้าเกิดเดือนสิงหาคมได้ก็คงดีหรอก ไม่ต้องใกล้ยัยแว่นซึน
ชาร์ลี - โห ~ ทำไมล่ะ ใกล้ฉันแล้วไม่พอใจเหรอ
เอล่า - เปล่าค่ะ ไม่ใช่แบบนั้น
โยชิกะ - ทั้ง 2 คน ฟังลีเน่จังหน่อยสิคะ (ลีเน่พูดค้างอยู่แล้วก็โดนเอล่าแทรก)
ทรูเด้ - ฮาร์ตมันน์บอกว่าไม่ว่ายังไงก็อยากมาให้ได้น่ะ
เอริก้า - ทรูเด้รู้สึกจริงจังไปเองต่างหาก
อ่ะ พาเฟ่ต์ที่นึงค่ะ เอ๊ะ มีเชอร์รี่ด้วยหรอ ? งั้นขอหมดเลยค่ะ (ไม่แน่ใจนะครับว่าเป็นเชอร์รี่หรือเปล่า)
ทรูเด้ - เหมาเลยเรอะ เธอนี่มัน
พนักงาน - ขอประทานโทษค่ะที่ให้รอนาน นี่ค่ะของที่สั่งเพิ่ม เอาหมดเลยเหรอคะ จะนำมาให้เดี๋ยวนี้ล่ะค่ะ
โยชิกะ - ลีเน่จัง เชิญก่อนเลยจ้ะ
ลีเน่ - ไม่ล่ะโยชิกะจังนั่นแหละ
โยชิกะ - เอาน่า ลีเน่จังนั่นแหละ
ลีเน่ - โยชิกะจังแหละ
โยชิกะ - อ่ะ ถ้างั้นก็ได้ เออ มันทานยังไงเหรอ
ลีเน่ - โยชิกะจัง อ้าปากสิจ๊ะ
โยชิกะ - อ้า~~~ (เสียงกิน) อู้หู หวานจัง
ลีเน่ - (หัวเราะ) ใช่มั้ยจ๊ะ
เอล่า - (อ๋อ เข้าใจล่ะ ต้องทำแบบนั้นสินะ)
ซะ ซาเนีย ทานก่อนเลยจ๊ะ
ซาเนีย - อื้อ ขอบใจจ้ะ
เอล่า - (ไหงงั้น!?)
มิโอะ - ใกล้จะเย็นแล้วสินะ
มีน่า - นั่นสิ ไม่ได้มีวันหยุดสบายๆแบบนี้นานแล้วนะ ขอบคุณนะจ๊ะ นาวาตรีซากาโมโต้
เพรีน - อ่ะ ดิฉัน ก็ด้วยค่ะ ขอบคุณค่ะ
มิโอะ - อะ ฮะๆๆๆ ไม่เห็นต้องขอบอกขอบใจกันสักหน่อย
คนอื่นๆกำลังสนุกกันอยู่สินะ
มีน่า - นั่นสิจ๊ะ ลีเน่ซังบอกว่า มีร้านดีๆอยู่ คงจะอยู่ที่นั่นกันล่ะมั้ง
มิโอะ - โห เป็นร้านแบบไหนกันนะ?
มีน่า - ที่ยื่น(ใบคำร้อง)มาบอกว่า เป็นคาเฟ่แปลกใหม่น่ะจ้ะ
มิโอะ - งั้นหยุดคราวหน้า ลองไปกันดูมั้ย มีน่า เพรีน
เพรีน - เอ๊ะ ค่ะ ขอให้ดิฉันไปด้วยคนนะคะ (มั่วครับฟังไม่ออก)
มีน่า - แหม เพรีนซังนี่ล่ะก็
มีน่า&มิโอะ - (หัวเราะ)
เพรีน - เอ๊ะ อ่ะ (หัวเราะ)
โยชิกะ - อึม อร่อยจัง
ซาเนีย - น้ำชา เองก็รสดีมากเลย
เอล่า - อ่ะ อ้า
ชาร์ลี - เป็นร้านที่ดีจังนะ ที่นี่เนี่ย
ลุคคินี่ - อิ่มจังเลย อึ้ม แหล่มมาก
ทรูเด้ - นานๆที มาร้านแบบนี้ก็ดีเนอะ
เอริก้า - ฟาดพาเฟ่ต์ไปสองถ้วย ยังจะมาพูดอีกนะทรูเด้
ทรูเด้ - พูดอะไรของเธอน่ะ ช่วยไม่ได้นิ เพราะเธอเล่นสั่งของมาไม่คิดหน้าคิดหลังต่างหาก
เอริก้า - หน่า ช่างมันเต๊อะ ถ้วยที่สองฉันก็กินไปด้วยนินะ
ลีเน่ - (หัวเราะ) ดีจังเลยที่ชอบกัน
โยชิกะ - อยากซื้อของฝากไปให้พวกซากาโมโต้ซังจัง
เอล่า - เป็นพาเฟ่ต์คงจะไม่ได้หรอกนะ
ทุกคน - (หัวเราะ)
ทรูเด้ - ถ้างั้น ซื้อของฝากแล้วก็ได้เวลากลับล่ะนะ
ทุกคน - ค่า
ทรูเด้ - ข้างหลังเหนื่อยหลับกันหมดเลยสินะ
เอริก้า - เห~ ฉันเองก็อยากนอนนะ
ทรูเด้ - เปลี่ยนคนขับมั้ยล่ะ?
เอริก้า - ล้อเล่นหน่า แค่กลับฐานเอง ไม่เป็นไรหรอก ให้ทรูเด้ขับน่ะ น่าวิตกจะตาย
ทรูเด้ - ฮะ รอดไป แต่ว่า นานๆที หยุดพักแบบนี้ก็ดีเนอะ
เอริก้า - เฮ้อ นั่นสิเนอะ
(เสียงมอร์เตอร์ไซด์)
ชาร์ลี - ฮะๆๆๆ ไปก่อนนะ
ลุคคินี่ - ไปโลด ชาร์ลี
เอริก้า - ฮึย ไม่ยอมแพ้หรอก
ทรูเด้ - เอ่อ เดี๋ยวๆ ฮาร์ตมันน์ ขับขี่ปลอดภัยไว้ก่อน
เอริก้า - ชิ ~ ช่วยไม่ได้แฮะ
มีน่า - ทุกคนกำลังกลับกันมาอยู่สินะ
มิโอะ - ไหนดูซิๆ (ใช้พลังเวทย์)
โอ้ โน้นมัน มอร์เตอร์ไซด์ของชาร์ลีนี่นา
โยชิกะ - (เสียงหาว) อ้าว ที่นี่ที่ไหน
ลีเน่ - โยชิกะจัง ตื่นแล้วเหรอจ๊ะ
โยชิกะ - อ่ะ ลีเน่จัง
ทรูเด้ - เดี๋ยวจะถึงฐานแล้วล่ะ มิยาฟุจิ
เอริก้า - ถึงปั๊บฉันจะนอนมั้ง
โยชิกะ - โอ๊ะ ซากาโมโต้ซังอยู่ตรงโน้นแหนะ
ลีเน่ - อ่ะ ไหนจ๊ะๆ
โยชิกะ - นั่นไง ตรงหน้าต่าง อ่ะผู้การมีน่า และก็เพรีนซังด้วย
ลีเน่ - จริงด้วย กำลังโบกมือให้อยู่เลย
โยชิกะ - กลับมาแล้วค่า
อธิบายเพิ่มเติม
สังกัด Royal Faraway Land Air Force (อิมเมจโมเดลของฟาราเวย์แลนด์มาจากกองทัพอากาศแคนนาดา)
อายุ16 ห่างกันกับลีเน่ 1 ปี ยศเท่ากัน สึไคมะที่ใช้ก็เป็นสก็อตติช โฟลด์เหมือนกัน แต่ของวิลม่าจะหูพับ(ของลีเน่หูตั้ง)
รูป
ขอบคุณ kurosawa#2 พิธีชงชา(ชาโนยุ) มีธรรมเนียม(ซะโฮ)ปฏิบัติหลายขั้นตอน
ก็อย่างที่มตซังบอกกับเพรีน หากไปใส่ใจกับมัน ก็คงไม่ได้ดื่มชาสบายๆแหง
#3 忙中閑有(โบจูคังอาริ) - เป็นสำนวน ที่แปลว่า "แม้จะยุ่งขนาดไหน แต่ในขณะที่ยุ่งๆก็ยังพอมีเวลาที่ว่างอยู่บ้างถึงจะเป็นเวลาว่างแค่นิดเดียว ก็เถอะ"
#4 โยคังที่สั่งให้เอามาส่งจากมามิยะ - โยคังในที่นี่คือ ขนมชนิดนึงคล้ายวุ้น(มันจะคล้ายวุ้นข้นๆอ่ะเคยเห็น)นิยมทานกับน้ำชา
ส่วนมามิยะ เป็นชื่อเรือเสบียงของกองทัพญี่ปุ่นที่ปฏิบัติการณ์จริงในช่วงสมัยสงคราม
#5 "ทานกันที่โยคังให้สมกับที่มันเป็นโยคัง" (羊羹だけに、洋館で食べろよ) ตรงนี้เป็นมุขทางภาษาของมตซังที่คนแปลเองก็ไม่ขำ คำว่าโยคังในประโยคมันพ้องเสียงกันระหว่าง โยคัง ที่เป็นขนม กับโยคัง ที่เป็นตึกอาคารที่สร้างแบบตะวันตก ซึ่งฐานของเหล่าวิชก็ถือเป็นโยคังเช่นกัน
#6 อุลซุล่า เป็นน้องสาวฝาแฝดของเอริก้าครับ เท่าที่รู้เธอยังเป็นนายทหารชั้นประทวน(พี่สาวติดดาวแล้ว - -)สังกัดกองป้องกันความปลอดภัยทางการบินที่ 3 สึไคมะที่ใช้เป็น アナグマ(ตัวแบดเจอร์) อิมเมจโมเดลรู้สึกจะมาจาก ภรรยาของเอริค ฮาร์ตมันน์
รูป
ขอบคุณ kurosawa อีกแล้ว#7 เมนูแนะนำของทางร้านซึ่งเป็นพาเฟ่ต์ ตรงนี้ผมไม่แน่ใจว่าฟังถูกมั้ย (กัลเลีย คาระ คิตะ เชฟุกะ สึคุตตะ พาเฟ่ต์ ) ใครหูดีๆลองฟังเช็กหน่อยครับ จริงๆเชฟที่ทำขนมเขาเรียก patissier パティチェ
#8 キャッスルトン セカンドフラッシュ เป็นชาดาจีลิ่ง ประเภทหนึ่ง(ให้คนชอบชาอย่างท่านแอนนามาอธิบายดีกว่า 555+)
#9 การยกเรื่องลำดับยศมาพูด เอาจริงๆแล้วในโต๊ะ ณ ตอนนั้น ซาเนีย ยศสูงที่สุดนะครับเพราะเป็นร้อยโทของกองทัพบกจักรวรรดิโอรัสเซีย เอล่าเป็นเรืออากาศตรีของกองทัพอากาศซุโอมุส
#10 ตรงนี้เรียกได้ว่าไปกันคนล่ะเรื่อง ลีเน่พูดถึงความเป็นจริงที่ว่า ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปได้(สงบสุขแบบนี้) ก็ดี เพราะอยู่ในระหว่างสงคราม
เอล่าดันไปคิดว่า ถ้าไม่เป็นแบบนี้ต่อไป(ไม่ได้จัดงานฉลอง)ซาเนียจะไม่พาไปบ้านเกิด ฮ่วย - -
