แปลได้ครบหมดทั้ง 11.09 นาทีแล้ว เหนื่อยมากมาย แต่ก็รู้สึกพอใจ
เออ วุ้ย เราแปลได้แฮะ แปลคนเดียวจนจบ
ขอบคุณท่านแอนนาสำหรับข้อมูลเกี่ยวกับลอนดอนด้วยนะครับ
พอซีซั่น 2 ออกมา ขอให้ตอนแปลซับ ท็อปฟอร์มกว่านี้ด้วยเถอะ
แล้วเดี๋ยวพาร์ท บี จะตามมานะครับ ขอพักก่อน
ในพาร์ท เอ นี้ ผมได้ใส่คำอธิบายต่างๆเอาไว้ด้านล่างด้วยนะครับ อ่านกันด้วยนะ

การแปลดราม่าหนนี้จะได้รับการตอบรับที่ดีมากเลย มีคนติดตามตั้ง 3 คนแหนะ
(ง่าาา... ทั้งๆที่คิดว่ามันเป็นงานที่ดีที่สุดงานนึงเท่าที่เคยแปลมาแล้วแท้ๆเชียว)
แปลผิดพลาดอะไรตรงไหน ขออภัยด้วยนะครับ ใครพบจุดที่น่าจะผิดก็มาบอกๆ เตือนๆ คนแปลมั้ง
ออ แล้วอย่าลืม ฟังไป อ่านไป เพื่ออรรถรสในการเสพดราม่าซีดี มากยิ่งขึ้นครับ
ขอบคุณทุกๆคนครับ

Strike Witches - Hime-Bana CD1

Track 1 『パフェの想い出』 Aパート
parfait　no omoide A part
ความทรงจำหลากรส พาร์ท A

มีน่า - การสู้รบกับเนวโรยเมื่อวาน ทำให้คาดการว่าจะไม่มีการโจมตีในวันนี้ ดังนั้นทุกคนไม่ต้องเฝ้ายาม
ส่วนใครจะออกไปข้างนอก กรุณายื่นใบคำร้องด้วยค่ะ

โยชิกะ - โอ๊ย ได้หยุดล่ะ
ลีเน่ - โยชิกะจัง ไปเที่ยวกันมั้ยจ๊ะ
โยชิกะ - ฉันยังไม่ค่อยรู้จักบริทาเนียดีเท่าไหร่ ลีเน่จังพาฉันเที่ยวด้วยนะ
ลีเน่ - อือ ได้สิ
มิโอะ - มิยาฟุจิ หยุดก็จริง แต่อย่าระริกระรี้ให้มากล่ะ
โยชิกะ - ค่า～

เอล่า - เออ คือ ซาเนีย ฉันเจอของที่น่าสนใจด้วยล่ะ เพราะอย่างงั้น ถ้ายังไง เราออกไปข้างนอกกันดีมั้ย?
ซาเนีย - เอล่า ทำไมหน้าแดงแป๊ด แบบนั้นล่ะ?
เอล่า - อ่า ไม่ใช่ซักหน่อย
ซาเนีย - ของที่น่าสนใจเหรอ
เอล่า - อือ อยากไปดูเร็วๆจัง
ซาเนีย - งั้นไปด้วยกันนะ
เอล่า - อ่ะ อือ(ทำเสียงเหมือนจะร้องไห้)
ซาเนีย - ชวนทุกคนไปด้วยได้มั้ยจ๊ะ
เอล่า - เออ ดูเหมือนว่ามิยาฟุจิจะไปกับลีเน่ ส่วนชาร์ลีกับลุคคินี่เหมือนจะออกไปที่ไหนสักที่แล้วล่ะ
ซาเนีย - อือ งั้น ไปกันเถอะจ้ะ

โยชิกะ - อ้าว รู้สึกว่า ทุกคนจะออกไปข้างนอกกันหมดแล้วล่ะ
ลีเน่ - เหมือนจะอย่างนั้นนะ เราก็รีบไปกันเถอะจ้ะ
โยชิกะ - นั่นสินะ อ่ะ คุณเพรีน จะไปด้วยกันมั้ยคะ
เพรีน - ดิฉันไม่ไปหรอกค่ะ
ลีเน่ - แต่ว่า คุณเพรีนจะไม่พักผ่อนเลยงั้นเหรอคะ
เพรีน - ช่างดิฉันเถอะค่ะ
โยชิกะ - อ่ะ ไปโน้นซะแล้ว
ลีเน่ - ไปกันเถอะจ้ะ โยชิกะจัง
โยชิกะ - อึ้ม

ติ๊ง[เสียงลิฟต์]

มิโอะ - หอบังคับการไม่มีใครอยู่เลยแฮะ อุ ใครน่ะ มีน่าหรอกเหรอ ทำไมอยู่นี่ล่ะ วันนี้ทุกคนไม่ต้องเฝ้ายามนิ
มีน่า - แหม มิโอะเองก็ด้วยแหละ ทำไมมาอยู่นี่ล่ะ
มิโอะ - ก็เรื่องหยุดเนี่ยมันเกี่ยวกับพวกเราซะที่ไหนล่ะ ก็เลยว่าจะเดินลาดตระเวนดูรอบๆฐานน่ะ
มีน่า - อ่ะ นั่นสินะ ให้ทุกคนได้พัก ฉันก็สบายใจแล้วล่ะ ในฐานะหัวหน้า ฉันจะคอยเฝ้าดูที่นี่เอง
มิโอะ - ฮ่าๆๆ คิดเหมือนกันสินะ ฉันเดินดูรอบๆฐานแล้ว เหมือนว่าทุกคนจะออกไปข้างนอกกันหมดแล้วล่ะ
มีน่า - จ้ะ ยื่นใบคำร้องกันมาเกือบจะทุกคนแล้ว
มิโอะ - มิยาฟุจิล่ะ ว่ายังไงบ้าง
มีน่า - บอกว่าจะไปลอนดอนน่ะจ้ะ
มิโอะ - ลอนดอน ? แล้วจะไปได้ยังไงล่ะนั่น
มีน่า - ทรูเด้ว่าจะออกไปข้างนอกพอดี ก็เลยเอารถไปส่งให้น่ะจ้ะ
เด็กคนนั้นน่ะอ่อนโยนกับทุกคนเลยนะ

มิโอะ - อย่างงั้นเหรอ เฮ้ย อย่าบอกนะว่า บาร์กฮอร์นขับรถ
มีน่า - ใช่ที่ไหนล่ะจ๊ะ เอริก้าต่างหากที่ขับ
มิโอะ - เฮ้อ～
มิโอะ&มีน่า - จะว่าไป อ้ะ อือ (หัวเราะ)
มีน่า - เชิญพูดก่อนเลยจ้ะ
มิโอะ - มีน่าน่ะแหละพูดก่อน (หัวเราะ) ตอนที่พบกันครั้งแรกเองก็ ความรู้สึกประมาณนี้ล่ะนะ
มีน่า - จ้ะ ฉันก็คิดถึงเรื่องนั้นพอดี
มิโอะ - ตอนนั้นเป็นช่วงที่ฉันถูกสั่งให้ไปประจำการแนวรบกับศัตรู
มีน่า - นั่นสิ ก่อนหน้านั้นนิดหน่อย ฉันก็ได้รับหน้าที่ ที่แนวหน้า
มิโอะ - คิดถึงจังเลยนะช่วงนั้น ไม่นึกเลยว่า จะเป็นหน้าที่ของฐานทัพเดียวกัน
มีน่า - หลังจากนั้นก็มีอะไรเยอะแยะเลย

เพรีน - ทั้งสองคนคุยอะไรกันนะ ผู้พันล่ะก็ สนิทสนมกับผู้การมีน่าขนาดนั้นเชียว
เอ๊ะ ว้ายๆๆๆ [เสียงของตกระเนระนาด]
มิโอะ – อะไรน่ะ
มีน่า – อ้าว คุณเพรีน
มิโอะ – เกิดอะไรขึ้นน่ะเพรีน เข้าไปทำอะไรตรงที่แบบนั้น
เพรีน – เฮือก เอ่อ คือว่า ดิฉันสะดุดล้มนิดหน่อยน่ะค่ะ
มิโอะ – ระวังตัวหน่อยสิ ดูซิ แว่นตาเลื่อนหมดแล้ว (ผู้พันช่วยจัดแว่นตาให้เข้าที่)
เพรีน – ขะ ข่ะ ขอบคุณค่ะ(น้ำเสียงตื่นเต้น พูดเร็วระรัว)
มีน่า – ว่าไปแล้ว คุณเพรีนไม่ได้ยื่นคำร้องสินะคะ
มิโอะ – เอ๋ ทั้งๆที่อุตส่าห์ได้หยุดพักทั้งทีเลยนะ
เพรีน – ค่ะ หากเกิดอะไรขึ้น แล้วกลับมาไม่ได้ สู้อยู่ที่ฐานซะจะดีกว่าค่ะ
มิโอะ – งั้นหรอกเหรอ น่าชมเชยจังนะ เพรีนเนี่ย
เพรีน – ไม่หรอกค่ะ ในฐานะชนชั้นสูง มันเป็นหน้าที่ที่ดิฉันพึงกระทำค่ะ

ทรูเด้ – เอาล่ะ มิยาฟุจิ ลีเน่ ถึงจะหยุด แต่ก็อย่าไปไกลนักล่ะ
โยชิกะ&ลีเน่ – ค่ะ
เอริก้า – ทำเป็นพูดนั่นพูดนี่ ที่จริงอยากจะตามไปด้วยไม่ใช่เหรอ
ทรูเด้ – ว่ายังไงนะ ฮาร์ทมันน์ ฉันพูดในฐานะที่เป็นทหารชั้นผู้ใหญ่หรอกนะ
เอริก้า – จ้าๆ
ทรูเด้ – วิชแห่งกองกำลัง 501 ที่น่าภาคภูมิใจอย่างสูง ต้องเป็นแบบอย่างที่ดีให้แก่ผู้อื่นอยู่ตลอดเวลา
บรึ้น[เสียงสตาร์ทเครื่อง]
เอริก้า – บายจ้า(ลา โยชิกะกับลีเน่)
ทรูเด้ – เน่ ฉันยังพูดไม่ทันจบเลยนะ….
ลีเน่ - ไปกันซะแล้ว
โยชิกะ - มันอะไรล่ะเนี่ย

โยชิกะ – นี่ๆรถที่เหมือนรถม้านั่นอะไรเหรอ
ลีเน่ – ไหนเหรอจ๊ะ?
โยชิกะ – นั่นไง คันที่ทาสีดำ แล้วก็สูงๆ
ลีเน่ - อ๋อ นั่นคือ ลอนดอนแท็กซี่ จ้ะ
โยชิกะ - อ่ะ ฉันเคยได้ยินมานะ รู้สึกจะเรียกว่า แบล็กโจ๊ก หรือเปล่านะ
ลีเน่ - โยชิกะจังจ๊ะ มันเรียกว่า แบล็กแคบ #1
โยชิกะ - อ่ะ แหะๆ อ้ะ รถสองชั้นกำลังวิ่งอยู่ล่ะ
ลีเน่ - นั้นคือ ทรีบัส จ้ะ #2
โยชิกะ - อยากลองขึ้นดูจัง
ลีเน่ - งั้น ไปกันเถอะจ้ะ
[เสียงวิ่งขึ้นรถ]
โยชิกะ - มาแล้วๆ
ลีเน่ - ไหนๆก็ไหนๆแล้ว ลองขึ้นไปชั้น 2 ดูมั้ยจ๊ะ?
โยชิกะ - อึ้ม (เสียงเดินขึ้นบันได) อู้ว ว้าว วิวสวยจัง
ลีเน่ - สนุกมั้ย
โยชิกะ - อึ้ม สุดๆเลย
อ่ะ ลีเน่จัง ที่อยู่ตรงนั้นมัน คุณชาร์ลีกับลุคคินี่จังไม่ใช่เหรอ
ลีเน่ - หา ตรงไหนจ๊ะๆ
โยชิกะ - นั่นไง ตรงสี่แยกนั้นน่ะ ลงรถกันเถอะ
ลีเน่ - รอด้วยสิ โยชิกะจัง

โยชิกะ - คุณชาร์ลี ลุคคินี่จัง
ชาร์ลี - โอ้ มิยาฟุจิ ไม่ใช่เหรอน่ะ
ลุคคินี่ - โยชิกะนี่นา
ลีเน่ - (เสียงหอบ) โยชิกะจัง เร็วจังเลย
ลุคคินี่ - ลีเน่ด้วย ยะโฮ
โยชิกะ - ทั้งสองคนก็มาด้วยเหรอคะ เอ๋ แต่ว่า มากันยังไงล่ะคะ
ชาร์ลี - ออ ก็รถมอร์เตอร์ไซด์ของฉันไงล่ะ นี่ไง คันนี้ล่ะ
โยชิกะ - โอ มอร์เตอร์ไซด์คันใหญ่จัง แต่ว่าทำไม สีชมพูนี่มันอะไรเหรอคะ
ลุคคินี่ - ก็เพราะ สีชมพูน่ารักยังไงล่ะ
ชาร์ลี - ไม่ใช่สักหน่อยลุคคินี่ นี่น่ะ คงจะเกิดจากการทะเลทรายต่างหาก #3
ลีเน่ - ทะเลทราย?
ชาร์ลี - ใช่แล้ว ก่อนหน้านี่ช่วงพักร้อน ฉันอยู่ที่แอฟริกาน่ะ ตอนนั้นก็ใช้เจ้านี่แหละ
ลุคคินี่ - รู้แล้วๆ ไม่ว่าจะอยู่ตรงไหนก็มีแต่ทรายๆ เต็มไปหมด เลยต้องอยู่ที่มอร์เตอร์ไซด์ตลอดเลยสินะ
น่าสนุกจังเลย
โยชิกะ - เห~ แอฟริกาเนี่ยเป็นสถานที่ๆง่ายต่อการไปพักร้อนเหรอคะ?
ลีเน่ - จะข้ามไปด้วยรถนี่ ฉันว่ามันออกจะไกลอยู่นะคะ
ชาร์ลี - อ่ะนะ หากไปจากบริทาเนียล่ะก็ นั่งเรือข้ามไปแล้วผ่านตรงแถวๆคาซาบลังก้า ก็ใกล้อยู่นะ #4
(ตรงนี้ชาร์ลีพูดรัวจนฟังไม่ทันอ่ะครับ โทษที เลยแปลแบบจับใจความ อาจจะไม่ถูกเป๊ะนะครับ)
โยชิกะ - คาซาบลัง?
ลุคคินี่ - มีความหมายว่า “บ้านสีขาว” น่ะ
ลีเน่ - อ่ะ “บลังก้า” ในภาษาอิสปาเนีย แปลว่า “สีขาว” สินะ #5
ชาร์ลี - ใช่แล้ว และก็ตรงแถวนั้นยังไม่มีผลกระทบจากเนวโรยด้วย
อ่ะ จะว่าไป รัฐบาลที่ถูกต้องชอบธรรมของกัลเลีย ก็อยู่ที่นั่นด้วยหรือเปล่านะ?
ลีเน่ - รัฐบาลที่ถูกต้องชอบธรรมของกัลเลียเนี่ย ตั้งอยู่ที่โน้นที่นี่เยอะแยะไปหมดเลยนะคะ #6
โยชิกะ - อึม อย่างพวกฮองเก็ต หรือกานสึ น่ะเหรอ ดูพิลึกๆจังเนอะ
(ไม่รู้อะไรครับฮองเก็ต กานสึ จนปัญญา ฟังไม่ออก เดาไม่ถูก ขอโทษด้วยครับ ใครรู้บอกผมที)
ลุคคินี่ - พิลึก? อ่ะ ดูสิๆ ตรงโน้นมีร้านขนมอยู่ด้วยล่ะ #7
โยชิกะ - อ่ะ ขนมสวยจังเลย
ชาร์ลี - ไหงกลายเป็นพูดเรื่องขนมไปได้ล่ะ
ลุคคินี่ - ไม่รู้สิ (ก็เพราะเธอน่ะแหละ - -) แต่ว่า น่ากินจัง
ลีเน่ - อ่ะ แหะๆ ช็อตเบรด กับทาร์ต ของร้านขนมที่นี่ ขึ้นชื่อมาเลยนะจ๊ะ #8
ลุคคินี่ - นี่ๆ ชาร์ลี เสร็จธุระแล้ว ไปซื้อทาร์ตกันนะ ทาร์ตน่ะ
ชาร์ลี - จ้ะๆ รอแป๊ปนึงนะ ถ้างั้น ฉันเอามอร์เตอร์ไซด์ ไปให้ร้านที่นี่ซ่อมก่อนนะ ไว้เจอกันใหม่นะ
โยชิกะ - ค่ะ ขอโทษที่รบกวนนะคะ
ลุคคินี่ - บ๊ายบาย
ลีเน่ - กลับมาแล้วมาดื่มชากันนะจ๊ะ
ลุคคินี่ - ฮี่ๆ จ้า

มิโอะ - นี่นะ เพรีน จริงจังมันก็ดีอยู่หรอก แต่ว่า นานๆทีพักผ่อนเปลี่ยนบรรยากาศบ้างก็ดีนะ
เพรีน - ไม่ค่ะ จนกว่าจะนำกัลเลียกลับคืนมาได้ เรื่องพักเนี่ยไม่จำเป็นหรอกค่ะ
มิโอะ - จิตใจนั้นน่ายกย่องก็จริง แต่ไม่ขอชื่นชมหรอกนะ
เพรีน - หมายความว่ายังไงกันคะ
มิโอะ - ยังไงน่ะเหรอ รู้จักทักษะการใช้ธนูมั้ย
เพรีน - ค่ะ
มิโอะ - คันธนูที่ง้างอยู่ตลอดเวลาน่ะ พอเวลาสำคัญ เราดึง สายมันก็อาจจะขาดได้
เหมือนกันน่ะแหละ พวกเราเองเพื่อที่จะรวบรวมสมาธิให้จดจ่ออยู่กับการทำสงคราม
ตอนที่หยุดพักได้ กลับไม่หยุดพัก
(คราวหลังขอความกรุณาผู้พันอธิบายตรงๆเลยไม่ต้องเปรียบเทียบนะครับ แปลยากมาก - -)
เพรีน - แต่ว่า ผู้พันเองก็ไม่ได้หยุดพักเลยนิคะ
มิโอะ - อึม รู้ดีจังเลยนะ เพรีน ทั้งฉัน ทั้งมีน่า ไม่ได้พักกันเลย
เอาล่ะ วันนี้ฉันจะแสดงพิธีชงชาให้ทุกคนได้ดูกันเป็นพิเศษล่ะกัน
เพรีน - พิธีชงชา ?
มิโอะ - อา ชาฝรั่งของลีเน่ก็ดีอยู่หรอก แต่นานๆทีเอาแบบนี้มั้งดีกว่าเนอะ
ได้การล่ะ รอฉันอยู่เงียบๆกับมีน่าที่นี่นะ(ผู้การน่ะเงียบนานแล้ว - -)
เพรีน - คือว่า ผู้พันคะ
มิโอะ - เดี๋ยวฉันกลับมา
เพรีน - อ่ะ (เสียงผู้พันวิ่งไป)
โธ่ เฮ้อ.... ดิฉันน่ะแค่ได้อยู่ด้วยกันกับผู้พันก็เป็นการพักผ่อนที่เพียงพอแล้วล่ะค่ะ

ทรูเด้ - โรงพยาบาล ....
เอริก้า - เป็นห่วงคริสงั้นเหรอ
ทรูเด้ - นั่นน่ะ น้องสาวเพียงคนเดียวของฉันนะ
เอริก้า - นั่นสินะ น้องสาวคนสำคัญนินะ
ทรูเด้ - ทำไมเหรอ ? เอริก้า
เอริก้า - อ่ะ อือ เปล่า ไม่มีอะไรหรอก ไปกันเถอะ ทรูเด้
ทรูเด้ - อา ....

ลีเน่ - ตรงนี้คือ ลอนดอนบริดจ์ จ้ะ
โยชิกะ - อ่ะ ฉันรู้จัก ที่กลายมาเป็นเพลงสินะ #9
ลีเน่ - จ้ะ ก็สะพานที่สร้างเมื่อแรกเริ่มน่ะ ถูกสร้างเมื่อค.ศ. 406 เลยนะ
โยชิกะ - เห~ มีมาตั้งนานนมเลยแฮะ
ลีเน่ – สมัยก่อนนะ ดูเหมือนว่าจะถูกซ่อมแซมไป แล้วก็เปิดใช้ไปเรื่อยๆด้วยนะ
(ตรงนี้ค่อนข้างมั่ว - -)
โยชิกะ - ยอดไปเลยแฮะ
ลีเน่ - หลังจากนั้น ก็โดนเผาบ้าง โดนทำลายบ้าง ต้องซ่อมแซม หลายครั้ง หลายหน
ตัวสะพานในปัจจุบัน ทำเสร็จไปเมื่อประมาณร้อยกว่าปีก่อน แต่ว่า มันก็ค่อยๆทรุดลงทีละนิด
โยชิกะ - แบบนั้นมันอันตรายไม่ใช่เหรอ
ลีเน่ - ก็นิดหน่อยจ้ะ ดูเหมือนว่าจะมีความคิดเห็นให้ทำใหม่ขึ้นอีก อยู่น่ะจ้ะ
โยชิกะ - รักษาสภาพเอาไว้ไม่ให้เปลี่ยนแปลงไปจากแต่ก่อนได้เนี่ย ก็แปลกล่ะเนอะ
นอกจากนี้ มันก็สะพานธรรมดาๆไม่ใช่เหรอ
อ่ะ มองเห็นภูมิประเทศที่น่าทึ่งมากเลย
ลีเน่ - ลองไปดูกันมั้ยจ๊ะ
โยชิกะ - อึ้ม

อ่านต่อ B part ได้ที่นี่

อธิบายเพิ่มเติม

#1 ลอนดอนแท็กซี่ เนื่องจาก รถแท็กซี่ในกรุงลอนดอนมีสีดำสนิท เลยถูกเรียกว่า Black Cab
โยชิกะจังดันไปจำจากไหนมาไม่รู้ แบล็กโจ๊ก - -

#2 ทรีบัส ได้ยินลีเน่บอกแบบนี้อ่ะ รอถามท่านแอนนาอีกที ว่ารถเมล์สองชั้นที่โน้น เรียกชื่อเฉพาะแบบนี้ป่าว

#3 Edit 16/11/09 แก้เป็นทะเลทราย แล้วครับ

#4 คาซาบลังก้า เป็นเมืองท่าเมืองนึงของโมร็อกโค ครับ

#5 ภาษาอิสปาเนีย ที่ว่า ก็คือภาษาสเปน นั่นเองครับ ในโลกของสไตร์กวิช ใช้ชื่อประเทศสมมุติทั้งหมด
แต่ว่าชื่อประเทศที่ใช้มันก็บ่งบอกตัวมันเองอยู่แล้ว อย่างฟุโซะ แปลว่าญี่ปุ่น กัลเลีย-ฝรั่งเศส บริทาเนีย-อังกฤษ
อิสปาเนีย Espana(เอสปัญญ่า) เป็นชื่อประเทศสเปน ในภาษาสเปนครับ

#6 ตรงนี้เป็นช็อตจิกกัดกันเล็กน้อย ลีเน่ชาวบริทาเนีย(อังกฤษ) ซึ่งเป็นแนวป้องกันของยุโรปแนวสุดท้ายที่ยังไม่ถูกเนวโรยถล่ม
เหน็บกัลเลีย(ฝรั่งเศส)คู่รักคู่แค้น ที่โดนเนวโรยถล่มเละไปแล้ว ว่ารัฐบาลของกัลเลียไปอยู่ที่โน้นที่นี่เยอะแยะ(ยั่วเยี้ย)เต็มไปหมด
ประมาณว่า ไม่มีที่จะอยู่แล้วนั่นเอง(ร้ายจริงๆ - -)

#7 ตรงนี้ลุคคินี่จังเปลี่ยนเรื่องจาก おかしい(okashii) - แปลก พิลึก เป็น おかし(okashi)　- ขนม

#8 มาดูหน้าตาของขนมให้หิวกันเล่นๆ โดย ช็อตเบรดเป็นบิสกิตชนิดนึงอ่ะครับ ส่วน ทาร์ต ก็คงรู้จักกันดีน่อ
ขอบคุณกูเกอริน สำหรับรูปภาพ ＝ｗ＝(#8 Short Bread รสจะหวานๆ ละลายได้ในปาก ใน Cafe Nero มีขาย (ในไทยจะควบรวมกับร้าน Black Canyon) ลองหาดูครับ by Anya Hawkins)

#9 London Bridge หรือ สะพานลอนดอน เป็นสะพานข้ามแม่น้ำเทมส์ สะพานนึงในกรุงลอนดอน ครับ
มีเอาชื่อมาเป็นเพลงด้วย ไม่รู้ว่าเพลงเก่ามีเปล่า ใครหาเจอบอกข้อมูลกันด้วยนะครับ
เจอแต่เพลงใหม่ ที่สเตซี่ เฟอร์กูสัน(เฟอร์กี้) ร้องเอาไว้ หากันดูทางกูเกอรินได้เลยน่อ(#9 มีเพลงชื่อ London Bridge Is Falling Down เป็นเพลงกล่อมเด็กซึ่งเก่าแก่ราวปี 1744 ครับ by Anya Hawkins)